Verandering werkzaamheden met ingang van 1 januari 2019

Na 25 jaar gewerkt te hebben als kattengedragstherapeut en dierenartsassistente heb ik besloten mijn kennis over kattengedrag in een andere vorm aan te gaan bieden. Met ingang van 1 januari 2019 ga ik me volledig richten op de volgende 2 pijlers:

  • De kattentrimsalon &
  • Het geven van workshops en presentaties over katten en hun gedrag

Voor individuele gedragstherapie kunt u vanaf dan terecht bij mijn collega’s (klik hier voor info).

________________________________________________________________________________________________

Als u wilt weten waarom ik tot deze keuze ben gekomen kunt u dat vanaf hier lezen.

Werken met dieren die hulp nodig hebben klinkt voor veel mensen als een leuke baan. Dat geldt zeker voor het werken in de kattentrimsalon, hier krijg ik enorm veel energie van en ik hoop dit werk nog vele jaren te mogen doen.

Het werk als gedragstherapeut zal echter een andere invulling gaan krijgen, en wel hier om:

Het grootste misverstand van werken als diergedragstherapeut is dat mensen denken dat je dan veel met de dieren zelf werkt. Dit is echter niet het geval, je werkt namelijk met de eigenaren. Zij zijn degene die problemen ervaren met hun dier en vragen jou om hulp. Deze hulp bestaat uit het bieden van een luisterend oor en het geven van praktische adviezen. Het is jouw taak om goed naar mensen te luisteren, empathisch te reageren en met hen mee te denken over mogelijke oplossingen. Ook al heb je enorm veel kennis van katten , je kunt dit werk niet doen als je wel van dieren maar niet van mensen houdt. Mensenkennis en liefde voor je medemens zijn echt essentieel in dit vak.

Ook het werken als dierenartsassistent is in de praktijk vaak anders dan wat sommige mensen denken. Je verricht veel baliewerk en administratie en beantwoord telefoontjes van cliënten. Schoonmaken en desinfecteren is ook een belangrijke taak van de assistent, evenals het assisteren bij operaties en het geven van nazorg aan de dieren na een ingreep op de praktijk.

Wat er echter ook bij hoort zijn allerlei zaken die mentaal erg belastend kunnen zijn. Het assisteren bij de euthanasie van een dier is er een van. In de ideale wereld heeft elk dier een liefdevol thuis en blijft het gezond tot het oud is geworden. Wanneer een dier aan het einde van zijn leven ziek wordt kan euthanasie uiteindelijk de meest humane vorm van levensbeëindiging zijn. Niemand wil zijn dier uitzichtloos zien lijden, toch?

We leven echter niet in een ideale wereld en in de praktijk blijken mensen lang niet altijd om euthanasie te vragen als hun dier uitzichtloos lijdt. Er kunnen ook hele andere motieven een rol spelen. Mensen willen namelijk in de eerste plaats een oplossing voor hun problemen, en voor sommige mensen betekent dit dat ze van hun dier af willen, het liefst zonder gezichtsverlies.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb het nu niet over de verantwoordelijke eigenaren die zich verdiepen in de behoeften van hun huisdier en hier naar handelen. Veel mensen zijn enorm betrokken bij hun dieren en doen er alles aan om ze een zo goed mogelijk leven te geven. Er is echter ook een andere groep, en mijn ervaringen met deze tweede groep mensen heeft er voor gezorgd dat ik na zo veel jaren heb moeten besluiten om mijn kennis van katten en hun gedrag op een andere manier in te gaan zetten.

De afgelopen 25 jaar heb ik als therapeut voornamelijk gewerkt aan de ‘achterkant’. Dat wil zeggen dat mijn hulp pas wordt ingeroepen wanneer de problemen dusdanig groot zijn dat de eigenaren geen andere uitweg meer zien dan herplaatsing of euthanasie. Het inschakelen van een gedragstherapeut is dan vaak de op een na laatste stap. Dit kan echter enorm veel druk op de therapeut leggen, omdat deze weet dat het werk dan regelmatig letterlijk een kwestie van leven of dood is.

Door echter preventief te gaan werken in de vorm van het geven van workshops en lezingen aan eigenaren kunnen enorm veel problemen voorkomen worden. Door slechts één avond of een hele dag te besteden aan het volgen van een informatieve workshop krijgen eigenaren niet alleen veel nieuwe inzichten maar ook praktische handreikingen waar ze thuis direct mee aan de slag kunnen. Het geeft enorm veel voldoening om mensen en dieren te kunnen helpen voordat ze in de problemen zijn geraakt.

Daarom heb ik na al deze jaren besloten om met ingang van 1 januari 2019 te stoppen met werken als kattengedragstherapeut aan ‘de achterkant’ , maar me vanaf dan volledig te gaan richten op de voorkant:

Het geven van preventieve, praktische workshops voor alle eigenaren die hun katten vanaf de start een gelukkig leven willen geven.

Klik hier voor een overzicht van collega gedragstherapeuten.